آمِنُوا بِاللَّهِ وَ رَسُولِهِ ايمان بياريد بخداى تعالى و تصديق بوحدانيت او بكنيد و ايمان بياريد بفرستاده او وَ أَنْفِقُوا مِمَّا جَعَلَكُمْ مُسْتَخْلَفِينَ فِيهِ و نفقه كنيد از آن چيزى كه گردانيده است شما را خلفاء در تصرف در آن چيز يعنى انفاق كنيد بمستحقين حصه از اموال را كه آن از مال حق خداى تعالى است و شما را در تصرف در آن مال بمنزله خلفا و وكلاى خود گردانيده و چنانچه نائب و وكيل به حكم منوب و موكل مال را باسانى صرف مىكند شما نيز بايد كه به حكم خداى تعالى حصه از مال او را باسانى صرف نمائيد يا معنى آيه اينست كه انفاق كنيد بمستحقين حصه آن مالى را كه پيشينيان گذاشته و گذشته‌اند و حق تعالى شما را خليفه گردانيده در تصرف آن اموال و بايد كه عبرت گيريد از آن پيشينيان كه چه نوع رنجها كشيدند در تحصيل آن اموال و توشه براى زاد راه آخرت كه انفاق آن مالهاست برنداشتند و عنقريب شما نيز آن اموال را خواهيد گذاشت و گذشت و قبل از آنكه ديگران خليفه شما شوند زادى برداريد فَالَّذِينَ آمَنُوا مِنْكُمْ وَ أَنْفَقُوا لَهُمْ أَجْرٌ كَبِيرٌ پس آنان كه ايمان به خدا و برسول خدا آوردند و انفاق كردند حصه از اموالى را كه در تحت تصرف ايشانست مر ايشانراست مزدى بزرگ و ثوابى سترگ وَ ما لَكُمْ لا تُؤْمِنُونَ بِاللَّهِ و چيست شما را و چه عذر داريد اى اهل كفر و شرك كه ايمان نمىآريد بخداى تعالى وَ الرَّسُولُ يَدْعُوكُمْ و حال آنكه فرستاده خداى تعالى ميخواند شما را با معجزات ظاهره و براهين ساطعه لِتُؤْمِنُوا بِرَبِّكُمْ تا آنكه ايمان آريد به پروردگار خود وَ قَدْ أَخَذَ مِيثاقَكُمْ و حال آنكه اخذ كرده خداى تعالى عهد و پيمان شما را بايمان قبل ازين بنصب ادله و آيات با تمكين و قدرت دادن شما در تفكر در آن دلائل و آيات يا و حال آنكه فرا گرفته خداى تعالى پيمان شما را در عالم ذر وقتى كه فرمود أَ لَسْتُ بِرَبِّكُمْ